SF - Overnight (NC)

"ผมจะปล่อยก็ต่อเมื่อคุณไม่เหลืออะไรแล้วเท่านั้นแหละ... อีฮยอกแจ"

สิ้นสุดคำพูดร่างบางก็ต้องเบิกตากว้างเมื่ออีทงเฮตรงเข้าซุกไซ้ลำคอของเขาแบบฉับพลัน แรงขบกัดดูดเม้มนั้นเจ็บจนฮยอกแจเปิดปากเพื่อจะที่ร้อง แต่ก็ต้องปิดลงไปใหม่เมื่ออีกคนดันตัวเองขึ้นมาจูบปิดปากเขา

"ฮึก... ปล่อย!!! ไอ้สารเลว!!!" ฮยอกแจพยายามจะดันตัวอีกฝ่ายออกทุกวิถีทาง เมื่อทงเฮเริ่มที่จะดึงเสื้อนักศึกษาของเขา ความกลัวเข้ากัดกินหัวใจจนต้องดิ้นทุรนทุรายเพื่อหาทางเอาตัวรอด

คราวนี้อีฮยอกแจกลัวแล้วจริงๆ...

เนื้อผ้าสีขาวบางถูกดึงออกจนไม่เหลืออะไรไว้ปกปิดช่วงบนนอกจากกางเกงเข้ารูปสีดำที่ยังคงสวมใส่อยู่ อีทงเฮชะโงกตัวขึ้นมากดจูบไปทั่วใบหน้าหวานที่พยายามพลิกหนีพร้อมร้องไห้ ในขณะที่ข้อมือเล็กก็ยังคงถูกตรึงไว้ด้วยความแน่น

"ปล่อย!!! ฮึก ฮืออออ"

ไม่รู้ทำไมเสียงร้องไห้ของอีฮยอกแจมันถึงปลุกอารมณ์ดิบในตัวอีทงเฮได้ดีนัก ความอยากเอาชนะที่อยู่เหนือทุกสิ่งกำลังบอกให้เขาดัดนิสัยแย่ๆของคนตรงหน้านี่ซักที จนไม่ทันได้คิดว่าเรื่องราวหลังจากนี้มันจะเป็นยังไง

เสียงร้องดังหายไปเหลือเพียงเสียงสะอื้นในลำคอเมื่อชายหนุ่มครอบครองกลีบปากนุ่มอีกครั้ง น้ำตาที่เอ่อล้นพาให้ภาพตรงหน้าเบลอไปหมด รับรู้ได้เพียงแค่กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในช่องปาก

"จะ จะทำอะไร" อีฮยอกแจตาโตขึ้นพร้อมถามเลิ่กลั่กเมื่ออยู่ดีๆ อีทงเฮก็ผละออกไปพร้อมกับปลดตะขอกางเกงของตัวเองออกแถมยังดึงรั้งตัวฮยอกแจเข้าหาจนหว่างขาแนบชิดกับส่วนนั้นของอีกคน

นี่มันเร็วเกินไป...

นัยน์ตาหวาดหวั่นกับริมฝีปากบวมเจ่อสีแดงสดนั่นไม่ได้ทำให้อีทงเฮแสดงอารมณ์อะไรไปมากกว่าการมองนิ่งๆและยกยิ้มเพียงเล็กน้อย จัดการดึงตัวฮยอกแจกลับมาเมื่อร่างบางร่นตัวหนีเมื่อเริ่มถูกปลดเปลื้องอาภรณ์

"นายน่ะมันต้องเจอคนอย่างฉัน..." ชายหนุ่มก้มลงกระซิบเสียงพร่าชิดริมใบหูขาว ฮยอกแจเบี่ยงหน้าหลบทันที

"อย่า!!!" ร่างบางร้องลั่นเมื่ออีกคนดึงกางเกงของตัวเองลงไป พร้อมกันนั้นก็โถมตัวเข้าหาอีกครั้งพร้อมกับบดจูบไปทั่วริมฝีปากที่แดงช้ำ

เซ็กส์ครั้งแรกของอีฮยอกแจ... มันเลวร้าย... ไม่เหมือนที่เคยวาดภาพเอาไว้ในความคิด...

"ได้โปรด ฮึก อ๊ะ..." หลุดเสียงครางออกมาจากเรียวปากสั่นเครือ เมื่อทงเฮก้มลงไปปรนเปรอยอดอกของเขา

กลัว... อีฮยอกแจกลัวจนสั่นไปหมด...

ข้อมือเล็กบิดวนภายใต้การขังตรึงจากมือใหญ่ อีทงเฮดูดเม้มเนินอกจนปรากฏรอยคิสมากส์สีแดงอยู่ทั่วทั้งแผง น้ำตาที่ไหลลงมานั้นกลับไม่ได้รับความเห็นในจากผู้กระทำเลยแม้แต่น้อย

"ฉันเกลียด...นาย" ร่างบางพูดเสียงแผ่ว ก้อนสะอื้นมันจุกอยู่เต็มคอไปหมด

ชายหนุ่มละข้อมือนั้นออกเพื่อลงมาสัมผัสกับส่วนล่างของคนตัวเล็กที่กำลังตื่นตัว ปากบอกอย่าบอกเกลียดแต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาดีทุกส่วน ยิ่งเสียงครวญครางปนสะอื้นยามที่ทงเฮหยอกล้อตั้งแต่ปลายลงมาถึงโคนนั่นยิ่งทำให้เขารู้ว่าอีฮยอกแจน่าสัมผัสมากแค่ไหน

"ไม่เห็นเหมือนที่พูดนี่? คุณต้องการผม" ทงเฮดึงตัวเองกลับขึ้นมาในระดับเดิมพร้อมกับมองเสี้ยวหน้าด้านข้างเพราะฮยอกแจผินหน้าหนี แม้จะยังคงร้องไห้แต่เขาก็รู้สึกว่ามันน่ามองกว่าทุกที

อีฮยอกแจนี่ดีแต่ปากจริงๆ...

"หุบปากของแกไปซะไอ้ชั่ว"

"ผมให้โอกาสพูดดีๆอีกทีครับ"

"แกมันเลว! อ๊ะ อย่...อย่า"

ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงเรื่อแห่งความการออกมาทันทีเมื่อทงเฮใช้มือลูบไล้ส่วนนั้น แต่กลับก้มหน้าลงมาใช้จมูกและปากคลอเคลียที่ข้างกกหูของเขา

"แฉะขนาดนี้แล้วแท้ๆ"

"ฮึก"

ฮยอกแจสะอื้นออกมาด้วยความเสียใจ ทั้งที่อยากจะปฏิเสธอยากจะต่อต้านให้ได้มากกว่านี้ แต่ร่างกายของเขามันกำลังบอกว่ารู้สึกดีกับสิ่งที่อีทงเฮทำให้ กลับกันหัวใจก็กำลังกรีดร้องอย่างทรมานเพราะไม่เต็มใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

"อ๊ะ อ๊า...อย่า ฮึก เจ็บ" ฮยอกแจกัดริมฝีปากจนซิบเลือดเมื่อส่วนแข็งขืนกำลังสอดแทรกเข้ามาภายในตัวเขา

เจ็บกว่าตอนที่เคยหกล้มต้อนเด็ก เจ็บกว่าตอนอกหักครั้งแรก เจ็บยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เจ็บกายไม่เท่าเจ็บใจที่มันพังลงไม่มีชิ้นดี

ไม่มีการเบิกทาง ไม่มีการเตรียมพร้อม ไม่มีซักอย่างที่ทำให้อีฮยอกแจรู้สึกดีขึ้นมาได้

"อ้า อะ...อ้ากว้างกว่านี้อีก" อีทงเฮนิ่วหน้าสั่งเมื่อรู้สึกว่าส่วนล่างมันคับแน่นเกินไป อาการปวดหน่วงที่ส่วนนั้นพาให้คิดไปว่า

อีกคนก็คงจะเจ็บไม่น้อย

"ฮึก ได้โปรด ฮือ...อย่าทำ" ฮยอกแจเอาแต่ร้องไห้และบอกว่าเจ็บ

ร่างหนาสับสนอยู่ลึกๆ ทั้งรำคาญและรู้สึกเห็นใจปะปนกันไปแม้ว่าความรู้สึกอย่างหลังจะแค่แวบเข้ามาก็เท่านั้น อีฮยอกแจในตอนนี้ดูไม่ได้เลยซักนิดเทียบกับตอนที่เอาแต่พูดด่าว่าร้อยคนอื่น

กลับกลายเป็นคนที่ดูอ่อนแอ สู้อะไรเขาไม่ได้เลยซักอย่าง แต่ตอนนี้มันก็มาไกลเกินกว่าที่จะสำนึกอะไรแล้ว

"อ๊ะ อ๊า...อึ่ก ฮึก"

แม้จะพยายามกลั้นเสียงน่ารังเกียจนี้แค่ไหน แต่ฮยอกแจก็ต้องปล่อยให้มันหลุดลอดออกมาอยู่ดี เจ็บช่วงล่างปนแสบเมื่อรู้สึกว่ามันฉีกขาด ในขณะที่แกนกายใหญ่ก็ยังคงขยับเข้าออกอยู่ไม่ห่าง

"อา..." ทงเฮกอดอีกคนเอาไว้พร้อมกับจับให้อีฮยอกแจซบหน้าไปกับลาดไหล่ของตัวเอง เขาจัดการสอดใส่ให้ลึกเพื่อที่อีกคนจะได้อ้าขาให้กว้างมากขึ้นกว่านี้

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องท่ามกลางเสียงครวญครางจากคนที่ปฏิเสธในตอนแรก อีฮยอกแจกลับยกสะโพกรับจังหวะของเขาได้อย่างดีเมื่อเริ่มปรับตัวได้ หแต่อีกคนก็ยังเอาแต่หันหน้าหนีแม้ส่วนนั้นจะยังคงเข้าออกไม่หยุด จนทงเฮต้องรั้งใบหน้าหวานให้หันมารับจูบ

"อึ่ก อ๊ะ...อ๊า ทะ ทงเฮ ฮึก" ชายหนุ่มก้มลงดูดดุนริมฝีปากนั้นอีกรอบ พร้อมกับที่ฮยอกแจเกร็งตัวแล้วปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นออกมาจนเปรอะหน้าท้องของเขา

ร่างบางตัวสั่นหลับตาลงรับจุมพิต แม้อีกคนจะสำเร็จไปแล้วแต่อีทงเฮยังคงกอบโกยร่างกายนี้ต่อไป กระทั่งกายใหญ่กระตุกเกร็งพร้อมกับฉีดของเหลวอุ่นเข้าไปที่ช่องทางด้านหลัง

จนมันไหลย้อนออกมาพร้อมกับเลือดข้น

ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นจูบที่หน้าผากมนแม้จะไม่เข้าใจว่าทำไปเพื่ออะไรและเพราะอะไร อาจจะแค่ต้องการปลอบปะโลมคนตรงหน้าก็เท่านั้น ฮยอกแจผ่อนลมหายใจสม่ำเสมอพร้อมกับปิดเปลือกตาลง ทั้งที่คราบน้ำตายังคงเกรอะกรังตามแพขนตาและผิวแก้มสีชมพูนั่น