สิ้นสุดคำพูดทงเฮก็โถมตัวเข้าหาพร้อมใช้โอกาสนั้นฉกชิมริมฝีปากสีแดงธรรมชาติมาไว้ในครอบครอง
ฮยอกแจหลับตาแน่นขมวดคิ้วรับสัมผัสที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก่อนที่จะถูกดันให้นอนราบลงไปกับโซฟาโดยที่ไม่มีโอกาสได้กล่าวท้วงคำครหาเหล่านั้นของทงเฮเลยซักนิด
อาการร้อนวูบวาบเริ่มแล่นไปทั่วทั้งร่างยามที่ทงเฮละจากปากสีสดลงมาระดมจูบไปทั่วทั้งแผ่นอกบางที่โผล่พ้นเสื้อยืดตัวจิ๋วสีขาวคอกว้าง
ใบหน้าหวานยุ่งเหยิงยามที่อีกคนพยายามจะดูดดุนยอดอกของเขาผ่านผิวเสื้อในขณะที่ฮยอกแจเองพยายามจะดันตัวอีกฝ่ายออก
“อ๊ะ” เสียงครางแรกหลุดออกมาเมื่ออีทงเฮไล้มือข้างขวาเข้าไปใต้สาบเสื้อปัดปลายนิ้วร้อนผ่านตุ่มไตจนเป็นดานแข็งขึ้นมาสู้ปลายนิ้วมือของเขาที่กำลังไล้วน
“บอกฉันฮยอกแจ”
“อึก คุณทงเฮ”
ชายหนุ่มแทรกตัวเองเข้ามาหว่างกลางเรียวขาสวยให้แยกออกจากกัน
ถามด้วยสีหน้าจริงจังต่างกับฮยอกแจที่ใบหน้าซับสีเลือดฝาดจากการปลุกปั่นของทงเฮ
นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่นั้นกำลังมองมาที่เขาด้วยความสับสนระคนกับอารมณ์ในกายที่กำลังก่อตัว
“นายน่ารัก”
ทงเฮบอกพร้อมกับก้มลงไปคลอเคลียริมฝีปากชื้นที่ใบหูขาว
แทะเล็มสลับเลียจนฮยอกแจสั่นไปทั้งร่าง
รับรู้ได้จากกายเล็กที่บิดเร่าอยู่ภายใต้ตัวเขา
“ผะ..ผม อื้อ
คืนนี้ผมไม่ไหว” ร้องขอแม้ภาพตรงหน้าจะพร่ามัวด้วยหน่วยน้ำจากความต้องการเคลือบตาใสเต็มไปหมด
ถ้ายอมมีอะไรด้วยทั้งๆที่ร่างกายยังไม่สมบูรณ์แบบนี้เกรงว่าเขาจะรับมันไม่ไหว
แม้ว่าทุกส่วนจะกำลังถูกคนด้านบนเล้าโลมก็ตามที
“นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้รู้สึกอย่างนี้”
ทงเฮวกขึ้นมาหยุดพูดอยู่ที่ริมฝีปากของฮยอกแจสายตาที่หลุบต่ำของทงเฮทำให้ร่างบางที่นอนหอบหายใจมองไม่เห็นว่าชายหนุ่มกำลังทำสีหน้าแบบไหน
“…..”
“ขอ...ได้รึเปล่า”
“…..”
“…..”
รู้ถึงไหนอายถึงนั่นที่อีทงเฮต้องมาขออะไรอย่างนี้กับเด็กผู้ชายที่อายุน้อยกว่าตัวเองถึงสี่ปี
ฮยอกแจดูนิ่งลงมาก ดวงตากลมที่กำลังทอดมองเขาด้วยความสงบทำให้บางอย่างในใจมันชัดขึ้นมาจนสุดท้ายลมหายใจระหว่างกันที่มีก็ขาดหายไป
ทงเฮมอบจูบอ่อนหวานที่เต็มไปด้วยความต้องการจนต้องชะโงกตัวขึ้นมาเพื่อให้แนบชิดกับร่างบอบบางมากขึ้น
ท่วงทำนองเนิบช้าพร้อมมือใหญ่ที่ลูบเรือนผมสีน้ำตาลทองไม่ห่างยามที่ปลายลิ้นอ้อล้อกันอยู่ภายในโพรงปากเล็ก
กอบโกยอากาศจากอีกฝ่ายจนฮยอกแจต้องดันอีกคนออกช้าๆ
ทงเฮจ้องมองลึกลงไปในดวงตาคู่นั้น
ฮยอกแจตาสวยนั่นคือความรู้สึกแรกที่เจอกัน
ยิ่งคนตัวเล็กมองเขาเหมือนกับกำลังทบทวนอะไรอยู่ในใจผ่านม่านตาสีฉ่ำรับกับริมฝีปากอิ่มสีแดงๆแล้วยิ่งทำให้แน่ใจ
อีทงเฮคงตกหลุมรักเด็กคนนี้เข้าให้แล้ว
กายบางทอดนิ่ง
ยกตัวขึ้นเมื่อร่างหนาค่อยๆยกสื้อขึ้นถอดออกช้าๆ
คนตัวเล็กมองตามการกระทำตรงหน้าตาไม่กระพริบ
จนกระทั่งร่างกายของทั้งคู่มีเพียงผิวหนังที่ห่อหุ้มเอาไว้ชายหนุ่มก็ก้มลงประกบปากทันที
หากครานี้กลับเร่าร้อนมากนัก
อาการมวลท้องเริ่มมากองกระจุกกันอยู่ที่ท้องน้อยจนฮยอกแจต้องชันขาข้างหนึ่งพร้อมกับแอ่นเอวขึ้นให้หน้าท้องแบนราบได้แนบชิด
“อึก ฮื่อ...”
ร่างบางครางฮือเมื่อนาทีนี้อีทงเฮดูดยอดอกเขาอย่างกระหาย
สายตาลางเลือนจนมองเพดานสีแดงด้านบนได้ไม่ชัดเท่าที่ควร
ปั่นป่วนจนเรียวขาขาวทั้งสองข้างอยู่ไม่สุข
“ชอบรึเปล่า” เขาวกกลับมาถามชิดริมใบหู
ปลายจมูกฝังลงที่แก้มเนียนในขณะที่มือใหญ่ก็ลูบไล้เอวคอดอยู่ในที
“คุณชอบ กะ..แกล้ง”
บอกด้วยน้ำเสียงติดขัดเมื่อทงเฮเอาแต่สะกิดและใช้มือไล้วนเม็ดทับทิมของเขาไม่หยุด
คำพูดนั้นไม่ได้รับการตอบกลับเพราะร่างหนาดันใช้ปากหยอกล้อกับอีกข้างไปเสียแล้ว
“อ๊า อ๊ะ...คุณทงเฮ”
ฮยอกแจเปล่งเสียงแห่งความเสียวซ่านออกมาทันทีที่อีทงเฮใช้มือกอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเองเอาไว้
ลูบไล้แผ่วเบาจนเขาต้องเชิดหน้าปล่อยให้น้ำตาแห่งความต้องการไหลลงมาตามหางตาในขณะที่กำลังมองเห็นว่าข้างนอกห้องนี้คนกำลังเดินอยู่เต็มหมด
“ฮยอกแจสวย…”
“อึก อื้อ ฮึก”
เรือนกายบิดเร่ายามที่ทงเฮจูบซับไปรอบๆส่วนนั้นและลูบไล้มันไม่หยุด
แม้แต่คนที่เคยผ่านมาแล้วอย่างเขากลับไม่กล้ามองลงไปด้วยซ้ำในเวลานี้ว่าคนๆนั้นกำลังทำอะไรให้
เพราะถ้ามอง...ก็คงจะหายใจไม่ออก...
ลมหายใจของฮยอกแจติดขัดหนักหน่วงจนต้องหลับตาจิกเล็บลงกับโซฟาราคาแพงยามที่ลิ้นอุ่นไล่เลียอยู่ตรงช่องทางสีหวาน
ในขณะที่อีทงเฮใช้แขนทั้งสองข้างดันขาของเขาเอาไว้ไม่ให้หุบเข้ามาส่วนมือก็เล่นกับแกนกายเล็กจนมันแข็งตัวและเริ่มมีน้ำปริ่มที่ส่วนปลาย
“ผะ...ผม...ไม่ไหวแล้ว
อ๊า อ๊ะ อ๊ะ...อย่าทำแบบนั้น” ระล่ำระลักพูดไม่เป็นภาษา
ผิวหน้าเห่อแดงจากเลือดที่สูบฉีดอย่างหนัก
“ทนนิดนึงนะ” ทงเฮดันตัวเองขึ้นมาในระดับเดิม
ลูบเส้นผมชื้นเหงื่อพร้อมพูดปปลอบประโลมคนที่นอนหายใจขาดห้วงเป็นระยะจนน้ำตาไหล ก็รู้ว่าแกล้งมากไปแต่ฮยอกแจน่ารักนี่
เรียวนิ้วใหญ่แหวกช่องทางอ่อนนุ่มเข้าไปส่งผลฮยอกแจกัดริมฝีปากตัวเองแน่น
มือเล็กบีบที่บ่ากว้างระบายความเจ็บที่แทรกผ่านเข้ามาจนทงเฮสงสารรีบเข้าประกบจูบเบี่ยงเบนความสนใจไว้
ค่อยเพิ่มจำนวนพร้อมชักเข้าออกในขณะที่เกรียวลิ้นยังเกี่ยวกระหวัดกันจนแยกไม่ออก
ขาขาวถูกลำตัวของทงเฮดันเข้ามาให้แยกกว้างมากขึ้น
ผละริมฝีปากออกก่อนที่จะสบตากับดวงตาฉ่ำของคนด้านล่าง
แกนกายใหญ่ค่อยๆดันเข้าไปจนสุด
ปรับท่าให้คนตัวเล็กได้นอนสบายเล็กน้อยอีทงเฮจึงเริ่มขยับ
ไม่รีบร้อนแต่กลับเต็มไปด้วยความรู้สึก ทุกๆครั้งที่ดึงออกและก่อนมันจะหลุดออกก็สอดใส่เข้าไปใหม่
เชื่องช้าแต่หนักแน่น
และอีฮยอกแจก็ไม่ยอมหลบสายตาจากเขาไปไหน
มือเล็กลูบโครงหน้าคมคายยามที่อีทงเฮกำลังเคลื่อนตัวอยู่บนตัวเขา
นิ่วหน้าบางครั้งเมื่อฝ่ายนั้นกระแทกเข้ามาถูกจุดจนหลุดเสียงร้อง ชายหนุ่มก้มจูบ
ดูดดุนริมฝีปากแดงฉ่ำและคลอเคลียกับพวงแก้มนุ่มอยู่ไม่ห่าง
ปลายทางอยู่ไม่ไกลก่อนที่เขาจะตัดสินใจเร่งมัน
โน้มตัวลงไปหาฮยอกแจที่ควานหาที่ยึดหลัก
ลำตัวสั่นคลอนไปตามแรงที่อีทงเฮโถมใส่จนต้องอ้าขารับสัมผัสพวกนั้นมากขึ้น
“อ๊ะ.. อ๊า...อ๊ะ”
กระชับกอดที่ตนเองโอบรอบคอทงเฮไว้แน่นเมื่อชายหนุ่มเหมือนจะไม่สนอะไรอีกแล้ว
ปลายแกนกายเล็กเสียดสีที่หน้าท้องแกร่งพร้อมกันนั้นภายในของฮยอกแจก็ถูกทงเฮกระแทกย้ำไม่หยุดจนสุดท้ายน้ำเหนียวเหนอะก็พุ่งเปรอะเต็มกล้ามท้องสวย
ฮยอกแจเกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยจนหมดทุกหยดหยาด
ไม่ให้อีกคนได้เสร็จก่อนนาน
อีทงเฮกระแทกหนักอยู่ไม่กี่ครั้งของเหลวอุ่นร้อนก็ฉีดเข้าไปภายในจนฮยอกแจผวากอดเขาแน่นกว่าเดิม
มากมายจนมันไหลย้อนเปื้อนออกมาตามแรงโน้มถ่วงยามที่ทงเฮถอดถอนความเป็นชายออก
